Idą, idą święta… Nikt, kto posiada w celi telewizor, nie będzie w stanie o tym zapomnieć. Choćby się nie chciało, przypomną o tym bezlitośnie reklamy i filmy, już od listopada zalewające widza plastikową, świąteczną magią”, pełną mikołajków (nie mylić ze św. Mikołajem), reniferów, elfów i – przede wszystkim – prezentów, bo w końcu dziś wszystko jest handlem. Kicz stulecia, ale tu, w więzieniu, wielu osadzonym serce się trochę ściska, robi się przykro i zamiast prezentowanej w telewizji wesołkowej świątecznej atmosfery ogarnia ich świąteczna chandra właśnie. No bo Mikołaj do wielu tutaj raczej drogi nie znajdzie i często nie można pocieszyć nawet kawałkiem ciasta ze świątecznej oferty kantyny.

Chyba jeszcze gorzej mają ci, których bliscy kultywują rodzinne zjazdy i wspólne celebrowanie świąt przy choince, kolędach, tradycyjnej Wigilii i życzeniach z opłatkiem. Tacy myślą sobie, że ich tam zabraknie, może już któryś raz z kolei, patrzą na pokazywane w telewizji idylliczną scenkę, gdzie wielopokoleniowa rodzina z szerokimi uśmiechami na twarzy świętuje sobie radośnie przy buzującym kominku i rozświetlonej lampkami gigantycznej choince, pod którą piętrzy się góra prezentów, i łza im się kręci w oku. Bo tam wszystko wokół takie kolorowe, błyszczące, uszczęśliwione i jeśli nawet nieprawdziwe, jeśli nawet normalnie zemdliłoby nas od nadmiaru tego świątecznego lukru, to i tak żal. Dlatego wielu osadzonych woli święta przespać. Może i lepiej przespać, niż przepłakać.

Ja osobiście znajduję pociechę w faktycznym, aczkolwiek coraz częściej spychanym na margines czy wręcz zapomnianym sensie świąt, czyli we wspomnieniu przyjścia na świat Boga w ludzkiej postaci. Owo przyjście wpasowuje się idealnie w lekką melancholię, jaka nawiedza mnie w tych dniach. Bóg wcielony staje mi się szczególnie bliski, kiedy wyobrażam sobie Nieskończonego i Przedwiecznego wtłoczonego w kruche, śmiertelne ciałko ludzkiego niemowlęcia. Więzień dobrowolny, napełniony wielką miłością do ludzkości, wydaje się przybywać zwłaszcza do nas, więźniów. Czyż zresztą dorosły już Jezus nie powiedział, że przyszedł do tych, którzy potrzebują lekarza, do grzeszników i wykluczonych?

I tą refleksją ukojona, życzę wszystkim z Fundacji Dom Kultury oraz Czytelnikom naszego bloga spokojnych, zdrowych i wolnych od komercyjnej zawieruchy świąt Bożego Narodzenia, jak i pomyślnego startu w nowy rok 2023.

Pozdrawiam!

Zośka 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł online: https://platnosci.ngo.pl/c/1991/ lub przelewem na konto Fundacji: 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001.




,,Boże Narodzenie”

Jest ,,Coś” niewinniejszego 

Nad Aniołów białość,

I ,,Coś” poranniejszego

nad różany Wschód

,,Coś” co ma dziwną Wielkość 

właśnie przez swą małość

– Boże Dziecię –

się zwie ten 

Cud!”

Pik

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzę Wam nadziei, własnego skrawka nieba, zadumy nad płomieniem świecy, filiżanki dobrej, pachnącej kawy, piękna poezji, muzyki, pogodnych świąt zimowych, odpoczynku, zwolnienia oddechu, nabrania dystansu do tego, co wokół, chwil roziskrzonych kolędą, śmiechem i wspomnieniami 😊

Kochani, gdy nadejdzie dzień Wigilii i opłatek weźmiecie w rękę, choć ja będę w oddali, z Wami będzie moje serce. Pragnę złożyć Wam życzenia w dniu Bożego Narodzenia. Niech przy żywicznym zapachu strojnej choinki upłynął Wam piękne chwilę Wigilii, ze wspólnie śpiewaną kolędą, z upragnionym gościem przy stole, w rodzinnym, pełnym miłości gronie. Niech ta gwiazdka betlejemska, która świeci Wam o zmroku, poprowadzi Was do szczęścia w nadchodzącym Nowym Roku! 😊

Niech magiczna moc wigilijnego wieczoru przyniesie Wam spokój i radość. Niech każda chwila Świąt Bożego Narodzenia żyję własnym pięknem, a Nowy Rok obdaruje Was pomyślnością i szczęściem.

Najpiękniejszych Świąt Bożego Narodzenia!

Niech czas Świąt Bożego Narodzenia będzie pełen atmosfery radości, wytchnienia i zatrzymania od

codziennego pędu. Życzę by św. Mikołaj przyniósł Wam i nam wszystkim najpiękniejszy prezent – dużo miłości ! 😊

Życzy,

Rubin 😊

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł online: https://platnosci.ngo.pl/c/1991/ lub przelewem na konto Fundacji: 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001.




Dobrego czasu, pełnego bliskich spotkań, radości i spokoju, życzy Fundacja Dom Kultury.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł online: https://platnosci.ngo.pl/c/1991/ lub przelewem na konto Fundacji: 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001.




Kiedyś spędzałam je w dużym gronie rodzinnym. Nigdy nie przywiązywałam wagi do prezentów, ale za wszelką cenę chciałam spamiętać wszystkie życzenia od bliskich, które były do mnie od serca skierowane… Bardzo chciałabym, by ten czas wrócił.

Niestety na obecną chwilę czekają mnie kolejne święta w więzieniu… Staram się choć trochę stworzyć domową atmosferę, nie tyle co dla siebie, ale przede wszystkim dla dziewczyn ze mną osadzonych. Ten czas jest tutaj bardzo trudny, pełen łez, bo każdy chciałby być wśród bliskich i tak naprawdę wszystkie telefony wykonywane w tym okresie są trudne, bo człowiekowi rośnie ogromna gula w gardle. A przecież trzeba złożyć życzenia bliskim i bez łez się nie obejdzie. Musiałybyśmy być bez żadnych uczuć, by nie czuć smutku oraz tęsknoty.

Uważam, że właśnie w święta najciężej się siedzi, bo wtedy najbardziej tęsknimy. Mimo tego wszystkiego, co czujemy, staramy się nie pokazywać tego wzajemnie, bo dobrze wiemy, że jedziemy na tym samym wózku.

W okresie świąt ja np. robię serniki, kurczaka w galarecie, bo mamy dość mały dostęp do produktów takich, jakie byśmy chciały. Jeżeli jest ktoś kto nie przepada za rybą, to polecam właśnie kurczaka w galarecie z warzywami 😊 Coś nowego co? Ale proszę mi uwierzyć pyszne 😊 Oczywiście robimy sałatki, no i moją specjalnością są świeczki robione z pomarańczy (przekrajam pomarańczę na pół i dryluje środek tak, by ten ogonek w środku został. W boki skórki wbijam goździki, ale tak by nie przebić na wylot z wyczuciem, delikatnie i wlewam olej czekam 10 minut. Jak ten ogonek się nasącza olejem, to podpalam. Dzięki temu, że to pomarańcza i goździki, to przez rozgrzany olej pięknie pachnie na celi 😊) To z takich ciekawostek.

Tak właśnie spędzam święta skromnie, ale miło i z Bogiem obok serca.

Pragnę złożyć wszystkim czytelnikom serdeczne życzenia. Byście potrafili cieszyć się każdą chwilką z bliskimi, bo życie jest bardzo krótkie. Życzę, aby zdrowie dopisywało. Pieniążków nigdy nie brakowało i aby ten świąteczny czas był dla was wyjątkowy. Ciepły i pełen miłości, by złości rodzinne odeszły w cień i nigdy nie wracały, a opłatek zapieczętował zgodę i pokój wśród rodziny. Serdecznie i ciepło pozdrawiam oraz życzę WESOŁYCH ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA.

Kunegunda

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł online: https://platnosci.ngo.pl/c/1991/ lub przelewem na konto Fundacji: 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001.




„ W moim Życiu Najważniejsza jest dla mnie MOJA RODZINA, a moją Rodziną są moje Dzieci ♥

Bardzo szybko wkroczyłam w dorosłe życie, dzisiaj wiem, że zbyt szybko… Nie miałam dzieciństwa jak moi rówieśnicy, urodziła mnie wspaniała kobieta, lecz kobieta niepełnosprawna… Od małego byłam uczona nieść pomoc osobom słabszym… Osobom potrzebującym pomocy. Nie oczekując nic w zamian. Jestem typem człowieka, który ładuje energię poprzez UŚMIECH INNYCH LUDZI, uwielbiam sprawiać radość… Mimo wielu przykrych rzeczy jakie mi w życiu się przydarzyły – JESTEM WCIĄŻ TAKA SAMA_ WCIĄŻ JESTEM SOBĄ. To miejsce jakim jest więzienie – nie zmieniło mnie, nie pochłonęło… Wciąż jestem taka jak przed trafieniem do ZK. Spotykam tu wielu ludzi, z różnymi bagażami życiowymi, jedni są tak jak JA, drugich bycie tu pochłania. Żywią się aferami czy krzywdą innych, udają kogoś kim tak naprawdę nie są. Nie mają żadnego celu! Mój cel to wyjść stąd jak najszybciej, do swoich bliskich, do swoich Dzieci, do chorej Mamy- która każdego dnia bardziej mnie potrzebuje – wiem, że zawiodłam i ciężko mi z tym tutaj żyć! Codziennie proszę Boga o to, bym zdążyła wrócić i choć w niewielkiej części odwdzięczyć się mojej mamie za to, że ani na chwilę nie zostawiła mnie w tym całym syfie samej, że wspiera mnie w każdej sytuacji. Przede wszystkim nie ocenia ♥ Jestem jej bardzo wdzięczna, wile jej zawdzięczam za to jakim człowiekiem jestem, za to jak mnie wychowała ♥ Jest moim wzorcem do naśladowania ♥

Wszystkim życzę tak cudownej matki, która oprócz bycia mamą, przede wszystkim jest PRZYJACIELEM ♥

Doceniajmy wszystko co dla NAS robią , NASZE MAMY, bo to dzięki NIM jesteśmy tym kim JESTEŚMY ♥

Pozdrawiam,

Kicia

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł online: https://platnosci.ngo.pl/c/1991/ lub przelewem na konto Fundacji: 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001.




Kiedy sięgam wspomnieniami dzieciństwa to właśnie wtedy Święty Mikołaj Najbardziej o mnie dbał. Co roku przynosił mi górę słodyczy, maskotki i lalki, o których marzyłam. Kiedy stałam się dziewczynką bardzo podobały mi się zegarki, które wyglądały jak biżuteria z cyrkoniami i świecidełkami. Na zakupach z mamą w „Biedronce” pokazywałam jej piękny różowy zegarek. Koniecznie chciałam, żeby mi go kupiła, ale nie dała się namówić.

6 grudnia, pod poduszką znalazłam pięknie zapakowany, wymarzony zegarek. Bardzo się cieszyłam. To właśnie wtedy Mikołaj okazał się cool bo nie dojść, że był taki ludzki i robił zakupy tak jak my w „Biedronce”, to musiał dobrze znać się z moją mamą 🙂

Pozdrawiam,

Czarna

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Jak wiadomo w Zakładzie Karnym znajdują się osoby w przeróżnym wieku i wykształceniu. Każdy posiada swoją historię życia i na różnych etapach zakończyłyśmy naukę szkolną. Niektóre z nas nawet nie miały możliwości do niej uczęszczać. Na ostatnich zajęciach blogowych eWKratke szkoła i nauka nas troszkę dogoniły. Miałyśmy cudowną lekcję historyczną dotyczącą Polski jako kraju bohaterskiego. Wspominani bohaterzy okazali się jednak rzeczywistą 10-procentową całością naszej społeczności. Oczywiście, nigdy nie zapomnimy o tym jak bardzo waleczny jest nasz kraj, jednak coraz to młodsze pokolenia coraz mniej mają wspólnego z patriotyzmem. Nie ma się też co dziwić, nie przeżyjesz, nie poznasz. Obecne pokolenia o nic nie muszą walczyć, nic ich nie boli, a bliscy odchodzą zazwyczaj raczej z powodu chorób niż broni palnej przystawionej do głowy, dlatego też i dla wielu z nas jest to obce odczucie. Na zajęciach było to miłym zaskoczeniem, że mogłyśmy poruszać tematy historyczne, tak dla nas odległe. Choć nie było szkolnych ławek tylko więzienne stołeczki, nostalgia i historia, o której mogłyśmy rozmawiać, została w naszych głowach zakodowana. Może niektórych zachęci ta lekcja do dalszych nauk w tym temacie. Jesteśmy wdzięczne za poświęcony czas.

Kunegunda

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł online: https://platnosci.ngo.pl/c/1991/ lub przelewem na konto Fundacji: 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001.