O pewnym Grzesiu

Fragment biblioteki więziennej, fot. M. Brus
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

To był poniedziałek rano. Młody Grześ przygotowywał się do szkoły. Obok książek leżał tornister, do którego Grześ walnął przygotowanie śniadanie do szkoły – dwie bułeczki.

Nie zawinął kanapek w papier. Dzień był ciepły, a w tornistrze ciasno. Masło wypłynęło i rozlało się na książki. Gdy Grześ to ujrzał, zrobił się blady.

– Co ja teraz będę miał do jedzenia?

Podszedł do niego jego kolega GAL, który powiedział mu:

– Jak to Grzesiu? Będziesz jadł teraz książki z masłem.

Gal


Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Słodkie wspomnienia

Sztućce więzienne, fot. M. Brus
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Jednym ze wspomnień, które długo pozostanie mi w pamięci jest przygotowywanie pod celą różnego rodzaju słodyczy własnej roboty. W tym wypadku składnikami są produkty dostępne w kantynie, przerabiane na wszystkie możliwe sposoby – generalnie im słodsze tym lepsze. Podczas przedłużającej się w nieskończoność odsiadki, dorobiłem się wielu plastikowych pudełek różnej wielkości i w różnych kolorach, w tym prawdziwych śniadaniowych :). Moja wieloletnia miłość do gotowania z wolności, powoduje prawdziwy zapał w tworzeniu posiłków. W większości sytuacji pod celą tworzy się coś z niczego. Moje największe pudełko jest naprawdę spore. Głównym składnikiem słodyczy są galaretki różnego smaku. Dla mnie osobiście najważniejsze dodatki to chałwa oraz bita śmietana. Dobrze jest dodawać owoce – np. banany świetnie wyglądają pod powierzchnią masy, mając tylko galaretkę nad sobą. Wszelkich maści wafle i wafelki oraz wiórki kokosowe wspaniale dopełniają całości. Oprócz galaretek, często robi się imitacje wolnościowych słodyczy, batonów i smaków. Każdorazowe spożywanie przygotowanego produktu jest poprzedzone czekaniem pełnym emocji od dnia poprzedniego. Naprawdę petarda. Polecam. Kawka, własne ciasto i potem szlug.

Czyngis Chan

Więcej więziennych przepisów kulinarnych, można przeczytać na stronie www Fundacji Dom Kultury CELA KULINARNA.


Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Wspomnienia

Fot. Małgorzata Brus
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Moim wspomnieniem, które utkwiło mi w głowie, jest pierwsze widzenie z moimi rodzicami. Jak bardzo było widać, jak przeżywają i jak bardzo ich zawiodłem. Ciężko było mi się odezwać, żeby nie zranić ich jeszcze bardziej. Dałem radę nie uronić ani łzy. Widzenie nie przebiegło tak, jakbym chciał.

Dziadek

♦♦♦

Najwspanialszym moim wspomnieniem są narodziny mojego Syna. Piękne w tym wszystkim jest to, że zaraz po narodzinach, gdy przyjechałem do szpitala zachwycałem się czyimś dzieckiem. Po prostu się pomyliłem, zanim położna wskazała mi właściwe dziecko.

Blog

♦♦♦

Moje wspomnienia z ZK są mianowicie takie (w formie listy wspomnień):

– gdy pierwszy raz trafiłem do Aresztu Śledczego to wszystko było inaczej niż jest teraz, a mianowicie było można mieć xboxy, bum boxy, garnki itp. To było bardzo miłe przez parę lat wstecz.

Teraz jest źle, bo telefony są raz w tygodniu, a każda osoba, by chciała móc dzwonić do swoich rodzin codziennie. A tym bardziej do córki. Naprawdę to mocno boli, gdy się słyszy od córki ,,czemu tato nie dzwoni?”, ciężko wytłumaczyć że w ZK mają nas wyłącznie za numerki. Bo warunki diametralnie ciężkie się zrobiły przez ostatnie 4 lata: a powinny być unijne jak w innych krajach. Wiecznie nie jest tak, jak powinno.

Dawido

♦♦♦

Pożegnanie

Moim głównym wspomnieniem, jest śmierć mojej mamy, która umarła na raka mózgu. Jestem na siebie bardzo zły, że nie mogłem być przy boku mamy, kiedy konała. Nie było mnie w jej ostatnich chwilach życia, mimo że mnie potrzebowała w tej bardzo trudnej chwili – tragedii. Są to wspomnienia, z którymi nie mogę się pogodzić.

Rafałek

♦♦♦

Opuściłem zakład karny i czułem się bardzo fajnie, bo mogłem wrócić do rodziny. Córeczka ma na imię Justyna. W 2015 roku wyszedłem na wolność i byłem dobrym człowiekiem i podjąłem legalną pracę i moja rodzina była z tego zadowolona. Przyszłość jawiła się w jasnych kolorach.

Jacek

♦♦♦

Poszedłem na przepustkę (2022 r.) na widzenie z córeczką, której nie widziałem 3 miesiące. Córka ma na imię Daria. Jest to dla mnie wspomnienie wspaniałe, bo nie ma nic lepszego niż możliwość przebywania z własnym dzieckiem. W dniu kiedy ją zobaczyłem miała na sobie zieloną sukienkę.

Krzysiek

♦♦♦

Miłe wspomnienie: w trakcie terapii w ZK w Brzegu, gdzie Rada Terapeutyczna była bardzo pomocna i dała mi szanse na lepsze życie w społeczeństwie. Warunki na terapii były unijne i po jej skończeniu za dobre sprawowanie dostałem możliwość na przedterminowe zwolnienie.

Dawido

♦♦♦

Podczas miłego pobytu w Areszcie Śledczym – Łowicz, otrzymał kolega miłą wiadomość o ciąży swojej narzeczonej, po czym został mu uchylony areszt i mógł razem ze swoją ukochaną cieszyć się szczęściem, być u jej boku i wspierać ją.

Rafałek


Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



A W NOWYM ROKU…

Blogerki piszą posty, fot. Małogrzata Brus
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Koniec roku to taki czas, który skłania do refleksji i podsumowań, u mnie niestety, bilans jest ujemny, bo wydarzyło się za dużo złego. Jestem w więzieniu od 3 lat i za każdym razem kiedy myślę, że gorzej być nie może, los pokazuje, że zawsze może być gorzej, tak źle, że moja głowa, kiedyś nie potrafiła nawet sobie wyobrazić tego dramatu, a dzisiaj żyje z tym złem i jakoś trzeba iść do przodu.

Od dawna wiedziałam, że to człowiek człowiekowi zgotuje największe piekło, ale niedawno nabrało to dla mnie zupełnie innego wymiaru, dlatego chciałabym zwrócić uwagę na coś, co jest moją małą obsesją, a może zmienić życie. Mam namyśli język, którym do siebie mówimy, bo to jak się do siebie zwracamy, ma wpływ na to, jak będziemy się traktować, jakie będą nasze relacje. 

Mieszkałam w wielu miejscach na świecie, chodziłam do szkół, gdzie mówiono do mnie w różnych językach, żyłam w różnych środowiskach i zawsze sposób komunikacji i wzajemny szacunek owocowały super relacjami, które trwają do dziś, mimo że na początku dzieliło nas wszystko. Jestem taką cichą, samozwańczą “obserwatorką języka” i żaden inny język nie uderzył mnie, tak jak ten w więzieniu.

Czy naprawdę te mury sprawiają, że kulturę osobistą zostawia się w depozycie? Tutejszy język często wyklucza i nie spełnia podstawowej funkcji – komunikacyjnej. Wystarczy, że ktoś coś powie inaczej niż nas uczono i są drwiny, publiczne poprawianie, a to łamanie podstawowych zasad kultury, poniżanie i ośmieszanie. Jesteśmy w centrum Polski, w jednostce są ludzie z całego kraju, więc jest tutaj tyle regionalizmów, ilu ludzi. Na przykład popularne ubieranie kurtki i pójście na pole zamiast na dwór jest ok, bo to południowopolskie regionalizmy. Albo sporne “poszedłem”. Parafrazując klasyka “poszłem”, bo blisko”  a poważnie to forma błędna, wyrównanie analogiczne do formy żeńskiej, czyli “poszłam”. Ale jest bardzo możliwe, że za jakiś czas zyska aprobatę normatywną. Nie tylko dlatego, że jest często używana, ale również dlatego, że to forma regularna, pasuje do reszty paradygmatur – ona poszła, one poszły, oni poszli (nie poszedli). Dlatego naprawdę nic złego się nie stanie, jeśli ktoś użyje formę “poszłem”. Ci wszyscy “mądrzy”, którzy chcą uczyć jak mówić, często sami popełniają ogromne błędy. A język to żywa materia, zmienia się razem z nami, używamy słów, których nie ma w słowniku, bo przecież słowa pojawiają się w słowniku, bo ludzie ich używają, a nie odwrotnie. To ludzie tworzą język, a słowniki zbierają i opisują ten zasób. 

Piszę o tym, bo na blogu pustki, a znam naprawdę wiele osób, które boją się pisać czy wypowiadać, bo wstydzą się swojej polszczyzny. Zaciągają, mają regionalne naleciałości, w stresie nie potrafią stworzyć ładnych konstrukcji, popełniają błędy. A kultura zawstydzania doprowadziła do tego, że my jako społeczeństwo tracimy, bo nie wysłuchamy tego, co ci ludzie mają do powiedzenia. Pielęgnujmy umiejętność pięknego mówienia i pisania, ale nie klasyfikujmy ludzi na tej podstawie. Dostrzegajmy drugiego człowieka, nie jego błędy, Pilnujmy siebie – żebyśmy ładnie mówili i pisali. To wystarczy. 

A w Nowym Roku bądźmy lepsi.

Piszcie o swoich przeżyciach, emocjach i doświadczeniach, może komuś pomożecie. 

Kerasu 


Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Życzenia na Nowy Rok

Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury


Zrozumienia i końca wojny jednej i drugiej,

Wiewióra 

Wsparcia dla nas obywateli ze strony systemu,

Kejt 

Pokoju,

SMOKI 

Siły,

Eutanazja 

Zdrowego egoizmu,

Atena 

Dojrzałości,

Dolores


Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Życzenia

Fot. Justyna Domasłowska-Szulc
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku życzę wszystkim na Blogu Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku.

Świąt pełnych wiary, nadziei i pokoju, kolacji wigilijnej w gronie rodziny i przyjaciół, dużo prezentów, uśmiechu i wspaniałych wigilijnych potraw.

W Nowym Roku życzę wszystkim Czytelnikom pomyślności i sukcesów w pracy i z życiu osobistym.

Spokojnych Świąt Bożego Narodzenia i Szczęśliwego Nowego Roku 2024 i Bożego Błogosławieństwa życzę dla wszystkich Czytelników Bloga.

Święta Bożego Narodzenia są dla mnie bardzo ważne, ponieważ zawsze spędzałam te święta z moja rodziną i bliskimi.

Święta Bożego Narodzenia w moim domu są obchodzone bardzo tradycyjnie z choinką, prezentami, 12 potrawami wigilijnymi, Mikołajem, dekoracjami i lampkami świątecznymi.

Święta w Z.K. są dla mnie bardzo smutne, szare i przygnębiające.

Bożka


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie 05_znak_uproszczony_kolor_biale_tlo-1-1024x288.png

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Tablica-na-bloga-1024x683.jpg
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Plakat-informacyjnty-bloga-724x1024.jpg

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Listy do Świętego Mikołaja

Fot. Justyna Domasłowska-Szulc
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Listy do św. Mikołaja

Fantastyczne teksty, które zostały napisane na zajęciach Agaty Czarnackiej. Czytajcie, podziwiajcie. Wesołych Świąt.

KOCHANY… mam jedno życzenie, którego nawet ty nie jesteś w stanie spełnić. Chciałabym… cofnąć czas. Nie chciałabym wiele zmienić. Wiem, że niewiele możesz w tym temacie, ale przynajmniej mi w moich zmianach nie przeszkadzaj.

Atena 

Kochany Święty Mikołaju,

dawno do Ciebie nie pisałam. Chciałabym móc przytulić się do rodziny o do męża i móc do nich już wrócić i móc się z nimi na co dzień widywać.

Gorąco Cię pozdrawiam.

Smoki

Hej, Mikołaj

Tak sobie pomyślałam, że wreszcie choć jeden raz mógłbyś pomyśleć o nas – więźniach. Od kilku lat przyglądam się, jak nas omijasz. No prawda, robisz to extra skutecznie. Czasami myślę, że może trzeba by Cię było za to białe brodzisko…, żebyś wreszcie zechciał odwiedzić nas. Zaręczam, że nikt tu nie chciałby niczego wielkiego. Wystarczyłby 5-minutowy telefon do DOMU.

Eutanazja 

Witam Cię św. Mikołaju i pozdrawiam bardzo serdecznie. 

Już dobrych kilka lat o nic nie prosiłam, bo sama decydowałam o własnym życiu. Teraz moja wolność jest ograniczona, dlatego chciałabym móc przytulić syna i spędzić z nim czas. 

Proszę, postaraj się, bym w przyszłym roku mogła być z bliskimi, a ja docenię wyświadczoną mi przysługę. Nie chcę marnować danego mi czasu, bo tak faktycznie, skąd mogę wiedzieć, ile go mam. 

Kejt 

Moim marzeniem jest, by czas szybciej płynął i przybliżał mnie ku wolności. Nie wiem, co będzie mnie tam czekać i czy da się odbudować stracony czas. Tu czas powoli płynie. Czy Mikołaj istnieje? Bardzo w to wątpię, dzieci w to wierzą. Później to mija. Życie układa się tak a nie inaczej i trudno uwierzyć w innego człowieka, a co dopiero w Mikołaja i wiążące się z nim wierzenia i obyczaje. Ale to indywidualny światopogląd. Zostańcie w marzeniach, bo czasem tylko to nam pozostaje. 

Wiewióra 


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie 05_znak_uproszczony_kolor_biale_tlo-1-1024x288.png

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Tablica-na-bloga-1024x683.jpg
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Plakat-informacyjnty-bloga-724x1024.jpg

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Życzenia Świąteczne

Fot. Justyna Domasłowska-Szulc
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Wesołych Świąt

Wesołych Świąt Życzę Wam Wszystkim?!? 

Stare proste kilka słów! 

Ja zamiast Wesołych Świąt 

Życzę wam, pokory, pojednania, wytrwałości, spokoju i czystego sumienia. 

Święta to niezwykły czas. 

Święta to coś, co sprawia ze ludzie wybaczają sobie nawzajem wszystko. 

Ja właśnie w ten dzień odzyskałem zaufanie do samego siebie, a moja rodzina zaufała mi. 

Jeżeli czegoś mogę Wam życzyć w ten czas, to po prostu próby pojednania, pokory i czystego sumienia, a przy odrobinie wytrwałości i próby każde z nas może uzyskać “duchowy spokój” 

Dawid, ZK Wołów

Życzenia Świąteczne dla Kobiet, Żon 

Drogie Panie z okazji Świąt Bożego Narodzenia i nadchodzącego Nowego 2024 Roku chciałbym życzyć Wam wszystkiego Naj… 

Dużo zdrowia, Ciepła i Radości. A dla Pań, które mają partnera, męża, życzę, aby w Waszym związku ostatnie słowo należało do faceta i brzmiało:

Tak, Kochanie… 

Dawid

Z.K Wołów 


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie 05_znak_uproszczony_kolor_biale_tlo-1-1024x288.png

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Tablica-na-bloga-1024x683.jpg
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Plakat-informacyjnty-bloga-724x1024.jpg

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Nowy początek

fot. Małgorzata Brus
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Boże Narodzenie

Raz w roku przychodzi specjalny czas, jest to okres Świąt Bożego Narodzenia. Świętujemy ten dzień w związku z narodzinami Jezusa Chrystusa, początkiem czegoś nowego, dobrego, tylko od nas zależy jak bardzo.

Pochodzę z wielodzietnej rodziny, w której się nie przelewało, lecz tego jednego dnia w roku zasiadaliśmy wszyscy wspólnie przy jednym stole, zapominając o tym co złe. Nim do tej pory doszło, mama biedna dwoiła się i troiła, by przygotować wigilijne potrawy, pod choinką zawsze się coś znalazło, by sprawić komuś z nas radość. Tradycją coroczną było ubieranie choinki w dzień wigilii wspólnie z tatą. Mamie pomagałem noc wcześniej w kuchni przy wypiekach – licząc, że coś podjem, i tak było ;).

Wszystko to, co przekazali mi rodzice, wprowadziłem do własnego domu. Wspólnie z żoną, córcią i synkiem w dzień wigilii ubieramy choinkę, sprzątam w kuchni po żonie, która stara się sprostać kulinarnym wyzwaniom. No dobrze, nie będę czarował, w naszym domu i naszym małżeństwie moja żona gotuje i to bardzo pysznie, a ja sprzątam, zmywam, można jeść z podłogi.

Teraz najlepsze – tajemnica Świętego Mikołaja. Uwielbiam obdarowywać ludzi, których kocham, finansowo i aktorsko daję z siebie tego dnia wszystko. Wyobraźcie sobie, tego jednego dnia: sprzątanie, gotowanie, wszystkiego szykowanie w pakiecie z konspiracją na rzecz Świętego Mikołaja, no bo ktoś te prezenty przynosi. Pomimo całorocznego pędu życia, natłoku obowiązków, udaje się wszystko pogodzić, ze wszystkim zdążyć.

Gdy jako mąż i ojciec, głowa rodziny, zabieram głos, składając życzenia wszystkim przy stole, wzruszam się bardzo, z oczu płyną mi łzy szczęścia, gdy widzę uśmiechy na twarzy mojej żony i dzieci z powodu prezentów, jakie dostali.  

Za dziecka tak to właśnie sobie wyobrażałem: założyć rodzinę, ciężko pracować, dbać o nich i kochać całym sercem.

Pomimo że moja niewola temu nie sprzyja, głęboko wierzę, że to początek czegoś nowego i dobrego.

Życzę nam wszystkim wytrwania w dobrych postanowieniach, droga do szczęścia nie zawsze jest łatwa i prosta, ale nie znam innej.

Spokojnych Świąt Bożego Narodzenia i rychłego powrotu do współpracy ze Świętym Mikołajem,

Mariusz 


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie 05_znak_uproszczony_kolor_biale_tlo-1-1024x288.png

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Tablica-na-bloga-1024x683.jpg
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Plakat-informacyjnty-bloga-724x1024.jpg

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001



Zwierzaki

fot. Justyna Domasłowska-Szulc
Właścicielem i wydawcą bloga eWKratke jest Fundacja Dom Kultury

Chciałabym ci powiedzieć dlaczego warto kochać zwierzęta…

Z bardzo prostego powodu: gdyż zwierzakowi zawsze możesz powierzyć swoje tajemnice, te najskrytsze i możesz mieć tę pewność, że nigdy cię nie zdradzi, wręcz zrozumie i pozostanie wierny aż do końca.

Marcela

Postanowiliśmy z partnerem mieć pieska. Szukaliśmy malutkiego, ponieważ mamy małe mieszkanie. ,,Zamówiliśmy” sobie na wsi od znajomej, prawie 200 km od miejsca zamieszkania. Kiedy dojechaliśmy na miejsce, miesiąc po tym jak jednego sobie wybraliśmy na zdjęciu, inny malutki szczeniaczek od razu pchał się do mnie, piszczał i nie wiem, jakim cudem zawsze był przed tymi większymi. Wybranego przez nas już nie było. Znajoma powiedziała później, że ten mały, choć zawsze cichy i z tyłu, tego dnia już od rana tak rozrabiał i wyczekiwał, zawsze przed innymi. No i stąd moje spostrzeżenie, że to nie my wybieramy zwierzątko, tylko ono wybiera nas. Dziś nazywa się Fido i ma 2 latka.

Aneta

Pewnego dnia gdy byłam u weterynarza na szczepieniu swoich dwóch piesków. Pani weterynarz trzymała na rękach małą kotkę do adopcji. Gdy spojrzałam na nią, od razu złapała mnie za serce i postanowiłam ją wziąć. Była bardzo chora i nie widziała na jedno oko. Zabrałam ją do domku, do moich piesków i już z pierwszym dniem jej pobytu, zwierzaki się wzajemnie zaakceptowały. Coco, bo tak ją nazywam, odzyskała wzrok, jest zdrowa i bardzo szczęśliwa, tak jak moje dwa pieski. Teraz Coco ma już rok, a ja zorganizowałam jej pełno atrakcji do zabawy.

Euforia


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie 05_znak_uproszczony_kolor_biale_tlo-1-1024x288.png

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Tablica-na-bloga-1024x683.jpg
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Plakat-informacyjnty-bloga-724x1024.jpg

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001