Czy jesteś gotowa na poznanie prawdy o mnie?

Prawda jest taka, że drugi człowiek nie uleczy smutku i pustki, które żyją w Tobie. Ty

sama musisz to zrobić.

Kiedy to zrozumiałam i zaopiekowałam się sobą samą to, też mogłam dać sobie wsparcie

i akceptację oraz zrozumienie różnych spraw, które wydarzyły się trudne w moim życiu.

I wtedy nadeszła Miłość.

Starałam się znaleźć w tym wszystkim równowagę i samoakceptację.

Ćwicząc, medytując, myśleć pozytywnie, pytać siebie i dawać sobie odpowiedzi.

Rozmawiałam sama ze sobą, jak i coraz bardziej poznawałam siebie.

Kim byłam, a kim się zaczęłam stawać.

Pytałam się często samej siebie: „Ciekawe jak życie zagra dziś ze mną w tą grę?”

Odkryłam po drodze różne odpowiedzi i poznałam przeróżnych ludzi, którzy pomogli mi

w „Nowym Życiu”, ale bez swojego zaangażowania i zrozumienia siebie nie byłoby sensu

i zmian.

Zrozumiałam też, że życie to TEATR i wszystko zależy, po której jesteś stronie:

– raz jesteś aktorem

– raz jesteś widzem

– raz jesteś reżyserem.

Wszystko zależy od samej siebie co wybiorę w danym momencie i z jakiej

perspektywy na to życie spojrzę i w co zagram.

Dziś nie oceniam, przyjmuję to co jest, chociaż nie zawsze jest to łatwe.

Jestem w ciągłej praktyce z samą sobą, ale i też pomagam zauważyć to innym i moją

ścieżką w życiu jest dawać to „światełko innym”.

Lubię patrzeć na dobrą stronę świata, nie po to, żeby udawać, że problemy nie istnieją, ale

po to, żeby czerpać z niej siłę do radzenia sobie z kłopotami.

Dziecko potrafi cieszyć się bez oceniania i żyć TU i TERAZ, niestety dorosłym to gdzieś

umyka i znika. Dlatego, tak bardzo mocno opiekuję się i kocham swoją małą wewnątrz

dziewczynkę, aby o tym nigdy nie zapomnieć i czerpać z tej siły, ile się da w dorosłym

życiu.

Izabela

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001