Dawno temu, gdy byłam małą dziewczynką, w Wigilię przychodził do nas Święty Mikołaj z workiem pełnym prezentów. Długo w niego wierzyłam i przestać nie chciałam! Przez cały dzień na niego czekałam. Serce waliło mi jak dzwon za każdym razem, gdy słyszałam pukanie do drzwi. Czy było to z radości czy może z niepokoju? Wtedy myślałam, czy aby na pewno byłam dobrą i grzeczną dziewczynką i czy zasłużyłam na prezenty czy na rózgę. Tak wtedy mówiono. Moja mama przygotowywała przepyszne potrawy wigilijne. Ja pomagałam jej jak umiałam lub obserwowałam jej krzątanie w kuchni. Zawsze byłam blisko niej. Tata przywoził choinkę z lasu, ubieraliśmy ją 24 grudnia, nigdy wcześniej. Wypatrywaliśmy pierwszej gwiazdki na niebie i wtedy zasiadaliśmy do kolacji wigilijnej a później śpiewaliśmy kolędy. Moje święta w tym roku są inne. Na czym polega ta ,,inność”? Spędzę je w więzieniu. Nigdy w życiu, nawet w najgorszych snach nie wyobrażałam sobie, że coś takiego kiedykolwiek może mi się przytrafić. Gdy tak się stało to myślałam, że tej sytuacji nie da się przetrwać, a jednak można… i trzeba. Bo po tych trudnych i ciężkich dniach nadejdzie nowy, jasny czas. Musimy być silne, bo mamy nasz skarb tam na zewnątrz krat. Nasze dzieci, nasze rodziny. Moc jest w nas. Pamiętajcie, nie oceniajcie, bo życie pisze różne scenariusze.

Inka

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

KOCHANY MIKOŁAJU…

Piszę dzisiaj do Ciebie znów …

Piszę nie pamiętając nawet ile to lat minęło od mojego ostatniego listu , ale wiem , że dużo … Dzisiaj już wiem , że naprawdę to nie Ty spełniałeś te moje życzenia , ale miło było w to wierzyć , dobrze było żyć nadzieją , że to właśnie Ty je spełnisz …

I może właśnie potrzebuję teraz takiej dziecinnej wiary ? …

Moja lista marzeń dzisiaj będzie zupełnie inna , niż te , które dostawałeś ode mnie parę ładnych lat temu … 

I być może dzisiaj kiedy przeczytasz ten list – nie będziesz się śmiał , tak jak kiedyś …

Może nawet po policzku spłynie Ci łza … 

Bo ja przecież dorosłam …

Przede wszystkim proszę Cię o … święty spokój … 

Bo naprawdę mam już dosyć tej całej emocjonalnej huśtawki , tej życiowej szarpaniny …

Potrzebny mi spokój , wiesz – taki większy trochę od tego jaki mam …

Ostatnio tak jakoś cały czas wiatr w oczy i każda droga z zakrętami pod górkę …

Więc bardzo proszę … za kolejnym niech już będzie z górki …

Cudów nie oczekuję – przecież dorosłam … ale … przywieź mi chociaż szczyptę nadziei , ciut zapału i może odrobinkę szczęścia …

I jeżeli mogę jeszcze prosić – to porozdawaj przede wszystkim zdrowie , uśmiech i mniej stresujących chwil moim najbliższym i przyjaciołom …

Jak coś z tego zostanie … choćby małe drobinki – to poproszę tę resztkę i dla mnie …

I w czasie tego świątecznego czasu daj Nam wszystkim odczuć takie emocje , jakie w dzieciństwie każdy z Nas przeżywał przy rozpakowywaniu prezentów pod choinką … 

I niech spełnią się wszystkie dobre i szczere życzenia składane w tym magicznym czasie … I aby te świąteczne chwile były spokojne , życzliwe , wzruszające i żeby nic ich nie zakłóciło …

I proszę Cię spraw , żeby nikt mi już niczego i nikogo nie odebrał …

Jak najdłużej nikogo kogo kocham …

Mikołaju …

Teraz już wiesz czego chcę … 

I wiem że kilku mych Przyjaciół nie umie już do Ciebie napisać ale podpisują się pod tym mym listem do Ciebie …

… bo chcieliby tego samego …Więc… postaraj się , bardzo Cię proszę … 

P.S. Móc się przytulić jeszcze raz , chociaż przez króciutką chwilkę , przy blasku choinki i przy stole wigilijnym do Tych , których już nie ma…

… to jest to czego pragnę najbardziej … ale tego Ty nie możesz mi dać …

Pozdrawiam Markosia

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

Zima czas bieli i dla niektórych czas zabawy. Ten piękny krajobraz, co niesie za sobą biel, kiedy drogi i lasy są w mroźnym szronem okryte i gdy ostre słońce przeszywa przez gałęzie drzew i spogląda na nas z błękitnego nieba otulając nasze domy, ciała i całą przyrodę. Ten widok mnie zachwyca i czuję w sercu radość. Ten widok przypomina mi beztroskie dzieciństwo i czas świąteczny, który zmierza małymi krokami. Ferie zimowe, czas zabaw i radości, posłanie ze śniegu, a szczególnie mnóstwo bałwanów przy każdym domu. My jako dzieci, kreowaliśmy w radości krótkie chwile spędzone na zabawach zimowych, naszą szarą rzeczywistość, a kiedy dorastamy stajemy się takimi bałwanami z lodu stojącymi w miejscu, aż niekiedy może ktoś nas roztopi z tej znieruchomiałej rzeczywistości i zaprosi do wspólnej zabawy. Czas świąteczny jest magiczny, kiedy nadal wierzysz w tę magię wokół nas, to i ona się wydarzy, a jak zabraknie tej magii, to przypatrz się dzieciom radosnym z błyskiem w oczach na te cuda, które mają radość, tak jak dzieci wierzą w te magiczne chwile i czekają na niespodzianki tej jednej nocy.

TE CUDA SIĘ ZDARZĄ JEŚLI W NIE UWIERZYSZ – TO JEST MAGIA ŚWIĄT!!!!

Iza

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

Niezależnie, czy jesteśmy w pracy, czy jesteśmy wolni … Musimy kontrolować poziom swojej energii.

Kiedy myślę, że mój wymiar kary jest jak rozległy maraton, wtedy staram się rozważnie planować, aby przetrwać.

Niski poziom baterii

Zauważyłam, że pierwszy sygnał płynie zwykle z ciała. Kiedy jestem wydrenowana z paliwa i energii, zaczynam mieć problemy trawienne, bóle migrenowe, kołatanie serca, pojawiają się problemy ze snem, alergie …

To tzw. podłoża psychosomatyczne – żyjąc w permanentnym stresie czy chaosie, nie mogę zwiększyć obrotów.

Odpoczynek i „nic nie robienie”, to nie paliwo. Jeśli go nie uzupełnię, będę jeździć na rezerwie, ale jak długo, co później? Później z konieczności zaczynam dbać o zasoby energetyczne i włączam strategie oszczędnościowe, rezygnuje z mniej potrzebnych rzeczy, funkcji życiowych na rzecz tych najbardziej niezbędnych. Ale to nie jest proste.

Zastanówmy się, co nam zostaje?

Konstruktywne i mądre byłoby pójście do pracy, bądź na zajęcia K.O. Jeśli tego nie mamy, będąc w celi ważne jest wypełnienie czasu wolnego, aby choć trochę spróbować naładować się. Pozostaje 1 godzina spaceru dziennie, czytanie książek, rozwiązywanie krzyżówek, nauka języków obcych. Jeśli ktoś nie może się rozkręcić, proponuję, żeby się zabrać do właśnie tych nieskomplikowanych zadań, żeby się pobudzić. Możemy wykorzystać tzw. efekt krzyżówki. Polega on na tym, że siadając nad czymś na chwilę, jak do krzyżówki, pojawia się wyzwolona sukcesem energia, w efekcie rozwiązujemy całą, choć tego nie zaplanowałyśmy.

Co najlepiej zadziała? Jesteśmy wszystkie istotami społecznymi. Instynktownie dążymy do bycia blisko z innymi – to atawizm. Każdy oczywiście może mieć taką potrzebę na różnym poziomie. Są osoby otaczające się wianuszkiem przyjaciół i takie, które potrzebują momentów samotności. Ale w każdym tkwi potrzeba bliskości i ODERWANIA SIĘ , choć na chwilę z celi. Nie musi to być od razu wszystko: przyjaciel, praca, czy grupa wsparcia.

Naładowanie baterii wiąże się, choć z namiastką tego, prawdziwą więzią, opartą na zaufaniu wzajemnym, akceptacji oraz dawaniu sobie poczucia bezpieczeństwa, poczucia przynależności – to jest najlepszym energetyzatorem.

Katarzyna

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

Leżąc na łóżku w zimnej pościeli

Myślę o wszystkim, co dziś nas dzieli.

Dziś każdy zachód, każde świtanie

urzeczywistnia nasze rozstanie.

Każdy wschód słońca niesie zwątpienie

bycie przy Tobie, to czcze pragnienie.

Myśl o rozstaniu w bólach się rodzi,

a serce z prawdą wciąż się nie godzi.

Choć rozmawiamy, choć się śmiejemy

w dwóch różnych światach dzisiaj żyjemy.

Choć głośno żadne się nie przyznaje,

Mur między nami faktem się staje.

Sił mi brakuje w walce o Ciebie

woli nie starcza walczyć o siebie.

Każde Twych oczu zimne spojrzenie

to jak mój wyrok i oskarżenie.

Kogo więc widzisz? – gdyby spytano,

kobietę kochaną, czy tylko skazaną?.

Madalena

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

Z radością informujemy, że na Oddziale Zewnętrznym Warszawa Bemowo ukształtowała nam się stała, tryskająca twórczą energią, pisarska ekipa redakcyjna :)! Część autorek znacie z wielu tekstów, bo współtworzą bloga od lat, ale są wśród nich i nowe pióra !

Śledźcie nas koniecznie, bo mamy ogrom pomysłów i plany na mniejsze i większe zmiany na blogu…  

Jeśli jesteście ciekawi – zaglądajcie co dzień na eWKratke profil Facebookowy.

Tymczasem podczas pierwszych zajęć redakcyjnych stałego zespołu, Dziewczyny rozgrzewały głowy i odblokowywały pokłady spontanicznej kreatywności podczas twórczej medytacji w ruchu i…spotkania z HAIKU, czyli najkrótszej formy poetyckiej pochodzącej z Japonii, a zwanej poezją emocji i uważności, w której każdy może spróbować swoich sił 🙂 

Poniżej niektóre z poetyckich tekścików inspirowane HAIKU, które powstały Znalazły się na kolażach słownych tworzonych w grupach, wśród śmiechów i dobrej energii, podczas wspólnych prób zamykania w słowach wyobrażonych czy wspomnianych „chwilek” i „obrazków”. 

Są wśród nich słodsze i te bardziej gorzkie, jak to bywa w życiu, po obu stronach muru. 

Zachęcamy do zatrzymania się, przeczytania i poczucia, a może stworzenia własnego tekstu Kochani Czytelnicy i Czytelniczki! 

Z radością informujemy, że na Oddziale Zewnętrznym Warszawa Bemowo ukształtowała nam się stała, tryskająca twórczą energią, pisarska ekipa redakcyjna :)! Część autorek znacie z wielu tekstów, bo współtworzą bloga od lat, ale są wśród nich i nowe pióra ?

Agata Maczkowska, redaktor naczelna bloga eWKratke

---

Blogerki z OZ z Bemowa w trakcie tworzenia tekstów

---

Kraty światło 

zamyka mgliście chmura 

wiatr silny pobudza – to natura 

– Nadzieja

Rosa na trawie się błyszczy 

Słońce otula swym ciepłem 

Jesteś smakowitym kąskiem – dla innych dusz

O zapachu malin 

-Izabela

Gdy słońce rano wstaje 

Daje nadzieję na wspaniale przeżyty dzień 

Gdy zachodzi – jest jego wspomnieniem

– Maria 

Zachód nadziei

Jakby była jedynie naiwną rozgrywką 

Finito. 

Z zamaszystym przecinkiem na końcu, 

-Barbara Mówczan 

Słoneczniki van Gogha – usłyszałam 

Zapach konwalii – poczułam 

Dzieci na placu zabaw się bawią

Radość – miłość – uśmiech 

Wszędzie

– B.D.

Patrzenie na siebie 

Cicha obserwacja 

To jest to. 

Czy nie? 

– Sara

Biały jaguar wśród kwitnących wiśni 

Gotowy do ataku 

-Nimfa 

Bezlitosne drzewa 

Szepczą konarami 

Wiatr dmie w twarz

-Zośka

Moje potargane włosy 

W ciepłym blasku słońca

Otulone zapachem słodkości

Chciałabym mieć znowu 13 lat

– Dżo 

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

Za murami więzienia natura smakuje inaczej. Nie mogę pójść dokąd chce. Nie mogę dotknąć trawy, usiąść w lesie, ani poczuć zapachu deszczu na skórze. A jednak wciąż ją widzę – przez okno, przez kraty, przez wspomnienia. I właśnie dlatego dostrzegam ją dziś mocniej niż kiedykolwiek wcześniej. Kiedy rano wstaje słońce wpada przez małe okno w celi, nie jest to zwykły promień światła. To znak, że gdzieś tam, po drugiej stronie muru, życie płynie dalej, że świat się nie zatrzymał, że natura nie zna krat. Te kilka minut światła potrafi dodać więcej siły niż niejedna rozmowa. Czasem widzę ptaki – przelatują nad dziedzińcem, wolne, lekkie, niespieszne. Wystarczy jeden gołąb, wróbel czy gawron, żeby przypomnieć sobie jak wygląda wolność. Zazdroszczę im, ale też czuję wdzięczność, że je mogę zobaczyć. One są jak znak, że wszystko, co teraz ograniczone, kiedyś znowu stanie się możliwe. Wiatr, który wpada przez uchylone okno, niesie zapach drzew, ziemi, deszczu. Czasami tylko przez chwilę, ale wystarczy by zamknąć oczy i wyobrazić sobie las pola, drogę, po której kiedyś szłam. Te krótkie momenty kontaktu z naturą to jak oddechy wolności, których uczę się łapać i doceniać !

Za kratami człowiek zaczyna rozumieć, że natura to nie tylko miejsce to UCZUCIE. To wspomnienie wiatru na twarzy, dźwięku deszczu, zapachu trawy. Ona jest w nas, nawet jeśli nie możemy jej dotknąć. I wiem, że gdy stąd wyjdę, już nigdy nie przejdę obojętnie obok drzewa, nie spojrzę bezmyślnie w niebo, nie przejdę obok trawy bez wdzięczności.

Bo tu, w miejscu, gdzie nie ma przestrzeni, nauczyłam się widzieć to, co na wolności często umyka – PIĘKNO PROSTYCH RZECZY.

Czeko

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

Typowo dla dziewcząt😊
Mam propozycję, wręcz niezbędną😊… Otóż moją propozycją są kolczyki, które np. dla mnie jako osadzonej w systemie zamkniętym są niedostępne :/ … Ale… na wszystko jest sposób i wiele możliwości, że tak powiem zastępczych, nie ja to wymyśliłam, ale po swojemu coś dodałam mając dodatkowe koraliki pod ręką… Może teraz wytłumaczę o co chodzi, mianowicie: wyrywasz ze szczotki do włosów (o ile ma cienkie końcówki czeszące – wyglądające jak kolce😊) 2 sztuki czy trzy sztuki drucików, w zależności od ilości dziurek w uszach… Jeśli prócz koralików z dziurką, masz jeszcze jakieś ozdoby typu cekinki, też z dziurkami, czasem zdarzają się kwiatuszki (kształt cekinka) czy serduszka, tak jak ja mam, to możesz je wykorzystać. Nakładasz na ten plastikowy patyczek cekinka, wkładasz go w dziurkę ucha, a że zazwyczaj te plastikowe patyczki mają zgiętą końcówkę, to jeszcze lepiej, ponieważ zamiast zatyczki, co by nie wypadał z uszka, po wsadzeniu w dziurkę, od tyłu wsadzam błyszczącą kuleczkę, zamiast zapinki😊 Wygląda to inaczej niż sam cekinek. Każdy zwraca na to uwagę, bo coś nowego… lub przede wszystkim😊 bardzo ładnie wygląda i jeśli masz kilka kształtów cekinków oraz kolorowych koralików, zawsze możesz pozmieniać w zależności od tego na jaki masz ochotę każdego dnia…
Taka Ja

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

 Odkąd cywilizacja człowieka stworzyła pismo, biblioteki stały się skarbnicą ludzkich doświadczeń i wiedzy. Pismo, w wielu kulturach uważane za dar Bogów, służyło najświętszym rytuałom religijnym, utrwalaniu wynalazków i obserwacji świata, zapisywaniu historii. Kiedy płonęły biblioteki, nieomylnie zwiastowało to nadejście czasów mroku.

 Dziś książki płoną już tylko z rzadka (ale jednak), niemniej biblioteki niepokojąco pustoszeją, wypierane przez prostszą w odbiorze kulturze skrótowo-obrazkową: kino, telewizję, internet. Zachęty do czytania znajdują słaby oddźwięk, zwłaszcza wśród młodych. A przecież książki rozwijają umysł, sprzyjają ćwiczeniu wyobraźni, wspomagają pamięć. Pewna bardzo mądra trzynastolatka, córka mojej koleżanki z celi, należąca do chlubnej, lecz niestety pozostającej w mniejszości grupy czytających młodych ludzi, powiedziała kiedyś, że ten, kto nie czyta książek, przeżywa tylko jedno życie, natomiast ten, kto czyta, przeżywa ich wiele. I jest to prawdą, bowiem w książkach żyją całe wszechświaty opowieści i emocji.

Osobiście od dziecka uwielbiam biblioteki, antykwariaty, księgarnie – ich nastrój, atmosferę wyciszenia i błogiego spokoju, zapach papieru i drukarskiej farby. Te elementy to część rytuału czytania, nieodłączne składowe przyjemności.

W więzieniu biblioteka urasta do rangi deski ratunkowej, również dla tych, którzy na wolności nie splamili się kontaktem z książką. Dzięki czytaniu ulatnia się nuda, będąca matką wszelkich głupich myśli i jeszcze głupszych czynów, łagodnieją negatywne emocje, rzeczywistość tak nie dręczy. Czasami książki mogą też pomóc w inny sposób, obejmują one bowiem wielość ludzkich doświadczeń i dają nam dostęp do tych wszystkich spraw, które inni poznali, których się lękali, o których marzyli i które osiągnęli. Dlatego książka może wzbudzić refleksję, a pozwalając zapoznać się z doświadczeniem kogoś, kto już zaznał podobnych do naszych kłopotów, sprawić, że objawią nam się w jaśniejszym świetle. Generalnie rzecz biorąc, czytający umysł angażuje się w twórczą aktywność, zdarza się, iż ktoś, kto wcześniej nie czytał, odkrywa w tym tyle pożytki i radości, że „łapie bakcyla”, ów książkowy bakcyl pozostaje z nim również po opuszczeniu więzienia. Biblioteki w więzieniach są bogatsze lub uboższe, mają większą lub mniejszą ofertę, ponieważ w dużej mierze zależną od darczyńców, którzy zbierają i przekazują książki na ten cel. Biblioteka Grochowska, dzięki Fundacji Dom Kultury, szczęśliwie należy do tych większych i dobrze wyposażonych, wciąż się rozwija.

Zachęcam do przekazywania książek dla bibliotek więziennych, bo to ważny wkład w budowanie kultury literackiej, jaka ma szansę powstać w warunkach izolacji i przyczynić się do resocjalizacji skazanych.

Ze swojej perspektywy mogę śmiało stwierdzić, że książki oraz niesione przez nie wartości pomogły mi – i nadal pomagają – przetrwać więzienną traumę, zachować jasny umysł i zdrowe zmysły. Towarzyszyły mi zawsze, a za kratami sprawdziły się w roli najwierniejszych przyjaciół. Dlatego radzę: CZYTAJCIE !

Pozdrawiam,

Zośka

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001

Wizja sumienia, które leży na dnie codziennej iluzji krat w oknie. Codziennej ilustracji dnia jutrzejszego, który ciąży jak brzemię.

Myśli ubieram w słowa, obrazy, teksty co wędrują przez mgłę. Co są nieznaną, niezrozumiałą interpretacją otaczających nas szans. Szans odfruwających w dal, jak resztki egzystencji. Egzystencji, z myślą o której budzę się co dnia. Z myślą o której budzę się o trzeciej nad ranem.

O trzeciej nad ranem w mojej duszy, która pragnie powiedzieć o sobie na głos.

To moja trzecia nad ranem i mój zagmatwany świat, które niosę w czasoprzestrzeń.

Zagmatwaną rzeczywistością zwiemy teraźniejszość czy przeszłość, która prowadziła nas do obecnego punktu dnia?

Często stajemy na rozdrożu wyrzekania przyjęcia siebie, zastanawiając się, czy aby na pewno jesteśmy pełnią tej osobowości, którą być chcemy.

Czasem traktujemy społeczeństwo poprzez pryzmat własnych okularów aspołeczności, co tak rzeczywiście nabrało sensu przy osobistym spotkaniu z mrokiem.

No właśnie. Mrok. Mrok, ciążący nad nami, jakby był wyborem z wczoraj. Wyborem o nieprzewidzianych skutkach. Albo wyborem jako strategia obrony od mroku.

Każde działanie powoduje skutek, w niezależności od tego, czy to jest nasz odgórny plan.

My – ludzie, nie jesteśmy święci. Nie zostaniemy uwiecznieni w pismach proroczych. Ale jesteśmy żywi i to nasza wieczność. Jesteśmy zapisani we własnej autobiografii.

Sięgamy mroku bez pełnej tego świadomości. A co jeśli zezwolimy sobie na obecność tej strony osobowości. Tego kierunku, którego szept słyszymy za dnia. Któremu się sprzeciwiamy. Na temat którego rumienimy się i się zadręczamy. Gdy głos w naszej głowie mówi, że to już zaraz, lepszy dzień jest tuż za rogiem.

Gdy przekonanie własnej osoby, że integralne „tu i teraz” jest tą pełnią nas samych, której szukamy w jutrze, jest jedynie wybrzmiewającą abstrakcją?

Zapominamy, że jesteśmy jedynym łącznikiem z nami samymi.

Blaknący romantyzm w spranej piżamie.

Myślotok zakończonej rzeźni, co wylała litry zagmatwanej przeszłości.

Kwaśno-gorzki posmak po słodyczach kosztowanych co noc, co dzień, tak jakby były sensem trwania. Jakby były egzystencjonalnym łącznikiem ze światem wewnętrznym. Łącznikiem od dwóch przełączników: szacunku do siebie a solidarności ze światem.

Ekstaza:

od rozkoszy czy dragów?

od cienkiej nici czy grubej liny?

od wolności umysłu czy ciała?

od trwania czy wybierania?

Od siebie samego, co powstanie z popiołu.

Barbara Mowczan

---

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Zadanie : „Doposażenie Fundacji Dom Kultury”

Blog eWkratke.pl jest prowadzony z wykorzystaniem sprzętu zakupionego dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Infrastruktura kultury” 2025

---

Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł przelewem na konto Fundacji: BNP Paribas Bank Polska S.A. 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001