No i skończyła się kolejna długa i ponura zima. Tegoroczna dała mi się szczególnie we znaki – mianowicie przyniosła ze sobą w prezencie zapas chorób chyba na kilka lat… W związku z czym mam nadzieję, że kolejne zimy oszczędzą mi podobnych atrakcji. Jednak choroby już szczęśliwie odeszły w niepamięć i powinnam się cieszyć widokiem budzącej się przyrody, bo przecież ziemia pęcznieje zielenią, a powietrze przesyła coraz więcej światła. To zmartwychwstanie natury zapowiada Zmartwychwstanie Boga i naszego ducha, przynajmniej tak powinniśmy się czuć, jeśli prawdziwie przeżywamy Wielkanoc…
Ale ja w tym roku jakoś nie mogę się otrząsnąć z zimy i coraz boleśniej dotyka mnie obawa przed niestabilnością bytu. Świąt raczej też za bardzo nie będzie… W przypadkowym i niezbyt przyjaznym środowisku trudno świętować. Mimo to staram się pamiętać o pozytywnych stronach swojej sytuacji – a ostatnio, dzięki Bogu, sporo takich się pojawiło – i zaganiać lęki w kozi róg i nie przejmować się bezinteresowną złośliwością bliźnich.
Wysiłek ducha próbuję skierować na zbliżenie się do Zmartwychwstania, chociaż stąd, zza krat, wydaje się ono tak odległe, że niemal nierealne. Jeśli mi się powiedzie, to Zmartwychwstanie Jezusa udzieli mi łaski duchowego odrodzenia i sił do dalszej walki o życie.
l tego też życzę Wam, Kochani Czytelnicy naszego bloga, bo duchowa odnowa przyda się każdemu, także tym, których nie więżą mury i kraty. Oczywiście życzę również dużo zdrowia, pogody na Wielkanoc i wszelkiej radości. Szczególnie pozdrawiam wszystkich z Fundacji Dom Kultury – mam nadzieję, że te Święta przysporzą Wam wielu dobrych chwil.
Zośka
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury –państwowego funduszu celowego.
Wesprzyj działania w więzieniach Fundacji Dom Kultury wpłacając 25 zł online: https://platnosci.ngo.pl/c/1991/ lub przelewem na konto Fundacji: 28 1600 1462 1821 2325 1000 0001.
